කප් කෙළවර, n. (කප් E. of කල්ප), end of the world: see කල්පාන්තය.

කල්පාන්ත වර්‍ෂාව, n. In B., the rain at the end of the kalpa by which the world is destroyed, being one of the three ways in which destruction occurs. The other two are the following.

කල්පාන්ත වහනිය, n. In B., the fire at the end of a kalpa.

කල්පාන්ත වාතය, n. In B., the wind at the end of a kalpa.

කල්පාන්තය, (අන්තය), end of the kalpa or age, destruction of the world.

පරි·වර්‍තනය, පරි·වර්‍තය, පරි·පර්‍තතය, n. turning back or round, හැරීම; flight, පලායාම; perversion, inversion, පෙරළීම; circumvolution, කරකැවීම; exchange, transference, මාරු කි රීම; barter, හුවමාරුව; end of the four ages of the world, කල්පාන්තය; chapter or book, පරිච්ඡේදය.

සම්·වැතිය, n. (සම් emp. or all, වැතිය fence, limit), universal boundary, viz. end of the Kalpa, කල්පාන්තය.