අග්‍ර රාජ ගුරු ප්‍රසාදි ත්වය, n. R. C. office of archbishop, primacy. See අග්‍ර පාරිදශීකත්වය.

අෂ්ටාදශ, a. අෂ්ටාදශය, n. (අෂ්ට, දශ, ආ euphonic), eighteen, දහඅට.

උප පාරමිතා, n. pl. B., secondary—not the highest—attainments. See දශඋපපාරමිතා.

ඒකාදශ, a.; ඒකාදශය, n. eleven; එකොළොස්, එකොළහ.

ඒකාදශ කෝණය, ඒකාදශාස්‍රය, (අස්‍ර), n. endecagon, hendecagon. E. S.

කදශ්වයා, n. (කද bad, අශ්වයා), bad horse, hack.

ඡන්‍දශ්ශාස්‍ත්‍රය, n. metrical science, prosody; one of the Védāngas: see වේදාංගය.

ත්‍රයෝ·දශය, n. thirteen, දහතුන.

ත්‍රි·දශා, n. (ත්‍රි, දශා‍ state), celestial being or god, alluding to their being still subject to the three states of sentient existence, viz. Previous page Next page Back to the Search Page   |   Back to the DDSA Page Charles Carter: A Sinhalese-English dictionary. Previous page Next page -- 270 -- birth, existence and death or transmigration, their passions not being yet perfectly subdued, which would secure their final emancipation.

ත්‍රි·දශාගාරය, n. (·ආහාර), food of the gods, ambrosia, දිව්‍යභෝජනය.

ත්‍රි·දශාචාර්‍ය්‍යයා, n. ap. of Vrihaspati as preceptor of the gods, වෘහස්පතියා.

ත්‍රි·දශාරියා, n. (·අරියා), enemy of the gods, viz. an Asura or titan, අසුරයා.

දශ·ධර්‍මය, n. See දශරාජධර්‍මය.

දශ·ධර්‍මය, n. See දශරාජධර්‍මය.

දශ·රථ, n. myth. ap. of a king of Oude who was the father of Rāma, whose ten chariots (රථ) carried him to the ten points of the universe: see දශදිශා.