*වි·නාශක, වි·නාශකර, වි·නාශදායක, a. (වි emp.), destroying, destructive, consuming, noxious, ruinous, causing or bringing destruction, නාස්තිකරන, නාස්තික.

අ කල්‍යාණ, a. unfortunate, inauspicious, unlucky, unfavourable, අවාසනාවන්ත.

අ කළමනාව, n. what is not to be done, impropriety, නොකට යුතු දේ.

අ ක්ෂේම, a. unhappy, infelicitous, අවාසනාවන්ත.

අ කාල කර්‍මය, n. untimely deed or event, mishap, ප්‍රස්තාවට නුසුදුසු දෙය, අවාසනාව.

අ කුසල, n. demerit; misfortune or affliction. as the result of demerit in a former existence, අවාසනාව.

අ චින්තිත. a. unthought of, unconsidered, කල්පනානූණ.

අ චේතන, අ චේතනික, අ චේතසික, අ චේතසක, a. destitute of mind or thought, සිහිබුද්ධි නැති; unconscious, දැනීමනැති; inanimate, lifeless, පණනැති; involuntary, involitive (mood, &c.), ඉබේ වෙන්නාවූ, අකර්‍මක.

අ චේලකයා, n. naked religious mendicant, නග්න සන්නාසියා..

අ දණ්ඩනාවසරය, n. (අවසරය), R. C. grant of impunity, indulgence, පූර්‍ණඵලය.

අ නතයා, n. E. of අනාථයා: forlorn person, අසරණයා.

අ නත්, a. E. of අනාථ: destitute, &c.

අ නද, a. fr. අ නාද: soundless, silent, නශ්‍ශබ්ද; joyless. ප්‍රීති නැති.

අ නාථ නාථ, a. protecting or aiding the helpless, &c., පිහිට නැත්තාට පිහිටවූ.

අ නාථ පිණ්ඩක, අ නාථ පිණ්ඩික, a. giving alms to the destitute, charitable, දන්දෙන; ep. of a B. noble who was a contemporary of Buddha.