අ ප්‍රභේද, අ ප්‍ර‍‍භෙදිත, a. undivided, unseparated, undistinguished, inarticulate, ප්‍රභේදනැති.

අ ප්‍රභේදතාව, අ ප්‍ර‍භේදිතතාව, n. state of being undivided &c., inarticulateness, indistinctness, ප්‍රභේද නැතිකම, නොපැහැදිලිකම.

අ ප්‍රභේද්‍ය, a. not to be separated &c., inseparable, indistinguishable, ප්‍රභේදකළ නොහැකිවූ.

පංචාභිඥ, n. pl. the five supernatural powers of Rahats: සෘධීප්‍රභේදඥනය, knowledge of supernatural powers; දිව ඇස, divine eye, which sees objects at any distance; දිවකන, divine ear, which hears sounds at any distance; පරචිත්තවිජානනඥනය, knowledge of the hearts of others; පෙරජාති දැනීම, knowledge of past lives; see අභිඥව.

ප්‍රත්‍යය·ප්‍රභේදය, n. gram. variation, වචනවල අග වෙනස්කිරිම.

පාදංගුලි·ප්‍රභේදිත, a. of separated toes, fissiped, පාද ඇඟිලි වෙන්වූ.

මෘග·කායචේඡදකයා, මෘග·කායචේඡද්‍ය·විද්‍යාකාර යා, n. zootomist, මෘගශරිර·කපන්නා or ·ප්‍රභේදකයා.

මෘග·කායචේඡද්‍ය·විද්‍යාව, n. zootomy, මෘගශරීර ප්‍රභේදක ශාස්ත්‍රය.

රෝග·ප්‍රභේද·ශාස්ත්‍රය, n. nosology; classification of diseases, රෝග ප්‍රභේදනය.

ව්‍යති·රික්තතාව, n. separateness, ප්‍රභේදතාව, individuality. E. S.

වි·ප්‍රති·පත්තිය, n. (වී reverse, ප්‍රති towards, පත්ති going), confusion, අවුල; discrepancy, වෙනස, ප්‍රභේදය.

වි·භේදතාව, n. state of being different, &c., difference, distinction, contradistinction, වෙනස, ප්‍රභේදය.

වි·වික්ත, a. (වි emp., විච් to divide, differ &c.), separated, වෙන්වූ, solitary, තනි; discriminated, ප්‍රභේදවූ, judged, විනිශ්චිත.

විප්‍ර·යෝගකරනවා, v. t. to separate, resolve, analyze, වෙන්කරනවා, ප්‍රභේදකරනවා.

ශබ්ද·ප්‍රභේදනය, n. syllabication, ශබ්ද වෙන් කිරීම.