ප්‍ර·මෝචනය, n. (මෝචන fr. මුච් to free), liberation, මිදිම, pardon, කමාව; final emancipation from existence, මෝක්‍ෂය.

ප්‍රාති·මෝක්‍ෂ·සංවර·ශිලය, n. observance of Buddha's ordinances contained in the ප්‍රාතිමෝ ක්‍ෂය.

ප්‍රාතිමෝක්‍ෂය, n. (pro-liberation), the name given to a collection of the various precepts contained in the Vinaya Pitaka. These precepts are read twice a month in every monastery, and individual priests are invited to make confession if they have broken any of the precepts read out. P. පාති මොක්‍ඛ.

පාති·මොක්‍ඛ, n. P. of ප්‍රාතිමෝක්‍ෂ.

භාගය, n. excellence, යසස, (applied to many things, as happiness, beauty, strength, vigour, glory &c.); moral excellence or merit, ගුණය, කුසල; final emancipation, මෝක්‍ෂය.

මුක්තිය, n. liberation, escape, freedom, මිදීම, sp. final liberation or exemption from transmigration, Nirvāna, නිවණ, මෝක්‍ෂය.

මොක, n. Fr. ‍මොක්. E. of මෝක්‍ෂ.

මොක්, a. E. for මුඛ්‍ය and මෝක්‍ෂ: primary, chief, pre-eminent, ප්‍රධාන, උතුම්.

මොකැදුරු, n. (මොක් ඇදුරා), ap. of Buddha as teacher of the doctrine of මෝක්‍ෂය or Nirvàna.

මෝක්‍ෂ·ඥානය, n. B., knowledge of the means of attaining Nirvâna.

මෝක්‍ෂක, a. liberating, emancipatory, releasing, saving, මුදග, ගළවන.

මෝක්‍ෂකයා, n. liberator, saviour, මිදුම්කාරයා, ගැළවුම්කාරයා.

මෝක්‍ෂණය, n. setting free, liberating, නිදහස් කිරීම, මුදාඇරීම.

මෝක්‍ෂය, n. liberation, final emancipation or freedom from transmigration, the state of Nirvàna, නිර්‍වාණය, නිවනය.

මෝක්‍ෂිත, a. liberated &c., මිදුණ, නිවනට පැමුණුණ.