ද්වි·ජය, n. what has a double birth, viz. tooth, දත; coriander seed, කොත්තමල්ලි.

ද්වි·ජයා, n. the twice-born, viz. any animal produced from an egg, as a bird, snake or fish, දෙවරක් (හෙවත් බිජුවකින්) උපන්; brahmin, as born again when invested with the sacred thread, බ්‍රාහ්මණයා.

ද්වි·ජිහ්ව, a. double-tongued, insincere, දෙදිව් වංක.

ද්වි·ජිහ්වතාව, n. duplicity, deceitfulness.

ද්වි·ජිහ්වයා, n. double-tongued one, viz. snake, සර්‍පයා; banderer, කේලමා.

බහු·පදවි·ජිවිකාව, n. lit. manifold-employment-living: plurality.

වි·ජටනය, n. (වි priv., ජට් to clot or knot), separating, disentangling, ලිහීම; fig, solving, explaining, විසඳීම, විවරණය.

වි·ජන, a. without people, lonely, මිනිසුන් නැති, උදකලාවූ (තැන).

වි·ජනිත, a. begotten, generated, produced, දාවූ, ජනිත, උත්පාදිත.

වි·ජනීතවෙනවා, v. i. to be begotten &c., දාවෙනවා &c.

වි·ජය, n. (වි emp., ජි to conquer), victory, ජය; a sort of spear; ap. of king අර්ජුන and of යම, name also of that famous king of the ශාක්‍ය race who came to Ceylon with 700 followers, subdued the inhabitants, brought settlers from India and established the Sinhalese Monarchy; car of the gods, දිව්‍යරථය; twenty-seventh year of the Indian cycle of sixty-years.

වි·ජය·ශ්‍රී, n. victory and prosperity; ap. of ලක්‍ෂමි.

වි·ජයමාන, a. triumphing, triumphant, victorious, ජයගන්න, ජයලත්.

වි·ජාතාව, n. woman who has borne children, mother, මව්.

වි·ජාතිය, n. a different species or class or tribe, වෙනම ජාතිය.