අ වික්‍රමතාව, n. powerlessness, feebleness &c., බලනැතිකම &c.

කාලිදාස, n. name of a celebrated Indian poet. He was one of the nine poets of Vikramāditya's court. See වික්‍රමාදිත්‍ය.

බලීයස්ත්‍වය, n. (බලීයස් compar. fr. බලින්, strong, powerful, ත්‍ව abs. ter.), powerfulness, prowess, වික්‍රමවන්තකම.

බාහු·වීර්‍ය්‍යය, n. lit. arm-force, viz. prowess, heroism, වික්‍රමය.

වර·රුචි, n. (වර eminent, රුචි light), name of a poet and philosopher who was eminent at the court of භෝජ, or one of the 'nine gems' of the court of වික්‍රමාදිත්‍ය.

වි·ක්‍රමවන්ත, a. See වික්‍රමමාණ.

වි·ක්‍රාන්තතාව, වික්‍රාන්තිය, n. mightiness, valour, වික්‍රමවන්තකම.

විකුම, වික්ම, n. E. of වික්‍රමය: might, power, heroism.

වීරයා, n. mas. powerful person, බලගතු අය, valiant man, hero, බලවන්තයා, වික්‍රමවන්තයා.

ශක·වර්‍ෂය, n. ශක: a term applied to any king from the beginning of whose reign the years are reckoned, so that ශකවර්‍ෂය is the Saka year or era, of which in this කලියුගය there have been three, instituted severally by the kings යුධිෂ්ඨිර, වික්‍රමාදිත්‍ය, and ශාලිවාහන; this last is the present era which began A. D. 78.

ශාලි·වාහන, n. (ශාලි fr. ශාල sal tree or wood), ap. of a king of India, enemy of වික්‍රමාදිත්‍ය and founder of the Saka or ශක්‍ය era in A. D. 78. It is said the name refers to his being carried on a cross of sal wood; this, together with his history and character, is probably derived from some knowledge of Christ's life.

ශුරතාව, ශූරත්‍වය, n. bravery &c., ධෛර්‍ය්‍යය, prowess, වික්‍රමය.

සු·වික්‍රමය, n. (සු emp.), great power, prowess, මහත් බලවන්තකම.