ග්‍රාම්‍යාර්‍ථ, ග්‍රාම්‍යාලාප, a. rustic in speech or usage, vulgar, obscene, අශික්‍ෂිත, කැත.

ග්‍රාම්‍යාර්‍ථ·දෝෂය, n. vulgarism, rusticity, obscenity (of language), අශික්‍ෂිතකම, කැතකම.

ත්‍රි·විධ·ශික්‍ෂාව, n. the three kinds of instruction, viz, to obey Buddha, his doctrines and his priests.

ධර්‍ම·ශික්‍ෂාව, n. instruction in law, ethics.

පංච·ශික්‍ෂා·පද, n. the text of five instructions or precepts: see පංචශීල.

ප්‍ර·බෝධිත, a: enlightened, instructed, ශික්‍ෂිත, දැනගත්; aroused, awakened, පිබිදුණු.

ප්‍රඥප්තිය, n. appointment, agreement, නියම කිරීම, නියමය; institute, precept, නියෝගය, ශික්‍ෂාව.

මූලික·ශික්‍ෂා, n. pl. initial lessons, rudiments, මුල්කාරණා.

යුද්ධාභ්‍යාසය, n. military exercise, drill, parade, යුද්ධ ශික්‍ෂාව.

වේදාංගය, n. (වේද අංගය), branch of knowledge or of the Veda; there are six such regarded as subordinate parts of the Veda, viz. ශික්‍ෂා ශාස්ත්‍රය, learning, sp. pronunciation; කල්ප ශාස්ත්‍රය, religious ceremonies; ව්‍යාකරණ ශා ස්ත්‍රය, grammar; ඡන්‍දශ්ශාස්ත්‍රය, prosody; ජෝතිශ්‍ය ශාස්ත්‍රය, astronomy, and නිරුක්ති ශාස්ත්‍රය, glossography or science of explanation.

ශාසිත, a. governed, ruled, instructed, ශික්‍ෂිත.

ශික්‍ෂක, a. (ශික්‍ෂ් to learn; tame), didactic, dogmatic, instructive, උපදේශක. E. S.

ශික්‍ෂා·පදය, n. (පදය verse or sentence), religious precept or institute, sp. those of Buddhism in metrical apnorisms.

ශික්‍ෂා·ශීල, a. submissive to instruction, docile, tame, හික්මෙන සුලු.

ශික්‍ෂාකාමි, a. desirous of instruction, ඉගැනීමට ලැදි; devoted to religion, උපාසක.