අ සත්‍යතාව, n. untrueness &c.

දුඃඛ·නිරෝධ·සත්‍යය, n. B., the truth or doctrine of the extinction of sorrow, which extinction takes place on the attainment of Nirvāna. See චතුරාර්‍ය්‍යසත්‍ය.

දුඃඛ·සත්‍යය, n. B., the first of the four chief truths, viz. the truth or doctrine of sorrow—that sorrow is inevitable in all states of existence, and can only cease on the attainment of Nirvāna.

ධාතු·සත්‍යය, n. elementary principle, axiom. මුල් සැබෑවක්.

නි·රෝධ·සත්‍යය, n. the truth or doctrine of final emancipation through the extermination of ක්ලේශ or the passions. It is one of the four chief doctrines of Buddhism.

මග·සස්, n. See මාර්‍ගසත්‍යය.

මාර්‍ග·සත්‍යය, n. the way-truth, viz. one of the four main truths of Buddhism: see චතුරාර්‍ය්‍ය සත්‍ය.

මුල·සත්‍යය, n. fundamental truth, cardinal truth; log. postulate. E. S.

මුලික·ධර්‍මය, මුලික·සත්‍යය‍, n. elementary law or truth, principle. E. S.

සච්ච·යෝගියා, n. P. of සත්‍යයෝගියා: true devotee, සැබෑවූ තාපසයා.

සත්‍යකම, සත්‍යතාව, n. truth, trueness, authenticity, සැබෑකම; veracity, sincerity, rectitude, අවංකකම.

සත්‍යකය, n. assuring, assurance, asseveration, ඒකාන්තකීම; ratification, ස්ථිර කිරීම.

සත්‍යකරනවා, v.t. to render or prove true, authenticate, ඒකාන්තකරනවා, confirm, ස්ථිර කරනවා.

සත්‍යකාමි, a. truth-desiring, truth-loving, සැබෑවට or සැබෑකමට ලැදිවූ.

සත්‍යය, n. what is true, සැබෑව reality, ඇත්ත; a designation of the teaching of Buddha.