අ සත්‍ය වාදි, a. or n. untruthful, lying, ‍බොරු කියන; liar, ‍බොරුකියන්නා, අසත්‍යවාදියා.

අ සත්‍යතාව, n. untrueness &c.

අන්තර්‍වතීති, a. (අන්තර්, වතීති being), internal, intrinsic, ඇතුළත්වූ, සත්‍යවූ.

අන්තර්‍වාක්‍යාකාරයෙන්, ad. (වතීති අකා:), internally &c., ඇතුල් ආකාරයෙන්, සත්‍යාකාරයෙන්.

දුඃඛ·නිරෝධ·සත්‍යය, n. B., the truth or doctrine of the extinction of sorrow, which extinction takes place on the attainment of Nirvāna. See චතුරාර්‍ය්‍යසත්‍ය.

දුඃඛ·සත්‍යය, n. B., the first of the four chief truths, viz. the truth or doctrine of sorrow—that sorrow is inevitable in all states of existence, and can only cease on the attainment of Nirvāna.

ධාතු·සත්‍යය, n. elementary principle, axiom. මුල් සැබෑවක්.

නි·රෝධ·සත්‍යය, n. the truth or doctrine of final emancipation through the extermination of ක්ලේශ or the passions. It is one of the four chief doctrines of Buddhism.

මග·සස්, n. See මාර්‍ගසත්‍යය.

මාර්‍ග·සත්‍යය, n. the way-truth, viz. one of the four main truths of Buddhism: see චතුරාර්‍ය්‍ය සත්‍ය.

මුල·සත්‍යය, n. fundamental truth, cardinal truth; log. postulate. E. S.

මුලික·ධර්‍මය, මුලික·සත්‍යය‍, n. elementary law or truth, principle. E. S.

යථා·භූත, a. according with fact, such as it really is, exact, true, real, ඇත්තට එකඟ, සත්‍යවූ.

වාස්තවික, a. real, substantial, genuine, සත්‍යවූ; appointed, නියමවූ.

වාස්තවික·දෘෂ්ටි, a. realistic, සත්‍යාකාර.