අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ කිරිය ච දියා, n. non-retributionist, heathen who denies future retribution.

අ කුසල, n. demerit; misfortune or affliction. as the result of demerit in a former existence, අවාසනාව.

අ චලිත, a. unmoved, unshaken, undisturbed, unruffled, නිශ්චල, ශාන්ත.

අ චාර්‍ය්‍ය, අ චාර්‍ය්‍යමාණ, a. unrestrainable, irresistible, වළක්වන්ට බැරිවු.

අ ජෘම්භීත, a. unexpanded. unopened, unblown, පිපීනැති; nat. hist. obsolete, යටපත්වූ.

අ ද්‍රව්‍ය දෘෂ්ටියා, n. immaterialist, idealist.

අ දේව දෘෂ්ටිය, n. atheism, disbelief in the existence of God or any god.

අ දේව දෘෂ්ටිය, n. atheist. E. S.

අ නාථ පිණ්ඩකයා, n. almsgiver, philanthropist, දන්දෙන්නා.

අ ප්‍රති සන්ධිය, n. absence of re-birth or re-existence, non-transmigration, සසරින් මිදීම.

අ ප්‍රපතන, a. not falling, bot. persistent (leaves &c.), නොවැටෙන.

අ ප්‍රභේද, අ ප්‍ර‍‍භෙදිත, a. undivided, unseparated, undistinguished, inarticulate, ප්‍රභේදනැති.

අ ප්‍රභේදතාව, අ ප්‍ර‍භේදිතතාව, n. state of being undivided &c., inarticulateness, indistinctness, ප්‍රභේද නැතිකම, නොපැහැදිලිකම.

අ ප්‍රභේද්‍ය, a. not to be separated &c., inseparable, indistinguishable, ප්‍රභේදකළ නොහැකිවූ.