අ කුසල, n. demerit; misfortune or affliction. as the result of demerit in a former existence, අවාසනාව.

අ සුබය, n. affliction, sorrow, සුබ or ශුබ නැති කම, දුක.

අනඝ, a. (අන් අඝ), clean, sinless, free from evil or affliction, පිරිසිදු, දුක් නැති.

ආට්ටාල, n. trouble, affliction; annoyance, පීඩාව, හිරිහැරය.

ආතංකය, ආතංගය, n. disease, රෝගය; affliction, පීඩාව.

ආර්‍තතය, n. pain, affliction, පීඩිව.

උප රාගය, n. eclipse, ග්‍රහණය; affliction, calamity, විපත.

කටුල්ල, n. distress, affliction, දුක.

කටොල, n. E. of කඨෝර: distress, affliction: see කටුල්ල.

කෂ්ටය, n. pain, affliction, වේදනාව, පීඩාව.

ක්ලේශය, n. any passion, desire or evil affection, අභිලාෂය, කෙලෙස්; sorrow, affliction, care, දුක. B. teaches that ක්ලේශය or desire is the root of all sin and sorrow, and renders transmigration and continued existence inevitable until all ක්ලේශ are subdued and exterminated; when that is accomplished නිර්‍වාණ or non-existence is attained. The non-attainment of it,—that is, continued conscious existence,—is regarded as a calamity, and it is the supreme object of B. and its laws and observances to effect the extermination of ක්ලේශ.

ඛේදය, n. sorrow, affliction, දුක; as excl. also, අහෝ.

ඛේදාන්විත, a. (අන්විත), sorrowful, doleful, having affliction, දුක් සගිත.

ගහට, n. affliction, suffering, පීඩාව; striking against, හැප්පීම.

ගාවා, n. post. or ad. next: ඊගාවා next to that. ගාවිනාව, n. pain lalour, affliction, වේදනාව, පීඩාව.