අනතුර, n. E. for අන්‍තරාය: danger, disaster, calamity; pl. අනතුරු.

අනතුර, (or අනතුරු), නැති, a. perilous, disastrous, calamitous, injurious.

අනයය, අනය ව්‍යසනය, n. (අන්, අය good fortune), loss and calamity, misfortune, හානිය හා විපත, විපත්‍තිය.

අපදාර්‍ථය, n. (අපද අර්‍ථය), non-entity, නැති දෙ යක්; calamity, විපත (er. for ආප දාර්‍ථය)

අව මංගල්‍යය, n. funeral; calamitous event or occasion, විපත, විපත්ති ප්‍රස්තාව.

අව මගුල්,අව මංගල්‍ය, a. funeral; inauspicious, calamitous, අවාසනාවන්ත.

ආ පත්තිය, ආපදාව, n. calamity, disaster, misfortune, විපත්තිය.

ආපත්ප්‍රාප්ත, a. (Sans. ආපද්, calamity), overtaken by calamity, unfortunate, විපතට පැමිණි.

ඉලව්ව, n. mishap, calamity, විපත; funeral, අවමගුල.

ඊතිය, n. danger, calamity, අනතුර, විපත.

උප රාගය, n. eclipse, ග්‍රහණය; affliction, calamity, විපත.

උප සර්‍ගය, n. prefix, augment; portent, omen, නිමිත්ත; calamity, විපත.

ක්ලේශය, n. any passion, desire or evil affection, අභිලාෂය, කෙලෙස්; sorrow, affliction, care, දුක. B. teaches that ක්ලේශය or desire is the root of all sin and sorrow, and renders transmigration and continued existence inevitable until all ක්ලේශ are subdued and exterminated; when that is accomplished නිර්‍වාණ or non-existence is attained. The non-attainment of it,—that is, continued conscious existence,—is regarded as a calamity, and it is the supreme object of B. and its laws and observances to effect the extermination of ක්ලේශ.

දුක්ඛිත, a. (P. of S. දුඃඛිත), afflicted, abject, piteous, grievous; calamitous, doleful.

දුර්‍ජාතය, n. misfortune, calamity, විපත; disparity, අසමකම.