අ සන්ධිය, n. disconnection, disunion, අසම්බන්ධකම,එකතුනැතිකම.

ආසන්තිය, n. connection, unoin, සංසර්‍ගය; gain, ලාභය.

ප·බඳය. පබන්‍ධය, n. connection, සම්බන්‍ධය, continuity, අනවරතය; literary composition, story, narrative: see ප්‍රබන්‍ධය.

පති·බඬය, a. connection, attachment, affection, බැඳුම, ඇලුම්කම.

ප්‍රති·බද්ධය, ප්‍රති·බන්‍ධය, n. (ප්‍රති before or against), connection, සම්බන්‍ධය; obstruction, obstacle, counteraction, බාධාව.

ප්‍රති·සන්‍ධි·චිත්තය, n. (ප්‍රති again, සන්‍ධි connection, චිත්තය the mind), the mind which in trans-emigration connects any two successive existences: see ප්‍රතිසන්‍ධිය.

පූර්‍වාපර·සන්‍ධිය, n. connection of the past and subsequent or present time, පුරාණ හා වර්‍තත මාන කාලවල සම්බන්‍ධය.

බන්‍ධු·ජනයෝ, බන්‍ධු·වරයෝ, n. pl, connections, relatives, kindred, නෑයෝ; friends, මිත්‍රයෝ.

වාක්‍ය·ප්‍රසංගය, n. (ප්‍රස: connection), connection or consistency of discourse, chain of reasoning.

සං·සේවනය, n. serving, waiting upon, attendance, සේවය; connection, intimacy, සමඟිව විසීම.

සන්තාන, n. pl. or a. lineages &c.; pert to lineage or posterity; pert. to connection or alliance.

සන්‍දර්‍භ·ශුද්ධිය, n. clearness of connection or arrangement, regular coherence.

සන්‍දර්‍හය, n. (සං together, දර්‍භ bundle), intertwining, weaving or stringing together, as flowers in wreaths, ගෙතීම; regular connection, coherence; construction, composition, රචනාව,ගැළපීම.

සන්‍ධි·ක්‍රමය, n. order of connection, concatenation, ගැළපීමේ ක්‍රමය.

සන්‍ධිය, n. (සං together, ධා to hold), union, junction, combination, connection, සම්බන්‍ධය; juncture, occasion, ප්‍රස්තාව; hinge, අසව්ව; hole, වළ, සිදුර, gap, breach, කඩුල්ල, සන්‍ධිලාව; gram. junction of words or of the components of a word, as සන්තෝෂ for සං or සම් and තෝෂ; junction of a departing spirit with another body at the instant that body is conceived, rejunction, ප්‍රතිසන්‍ධිය, conception, පිළිසිඳීම.