අ භේද්‍යය, n, what is indivisible, බෙදිය නො හැකිදේ sp. a diamond, වජ්‍රය.

අළුවා, n. sweetmeat or lozenge of diamond shape.

අළුවා හැඩය, n. diamond shape, rhomb shape, rhombus.

දියමන්තිය, n. D., diamond, වජ්‍රය.

නව·රත්‍න, n. pl. the nine gems, viz. ruby, pearl, agate, diamond, lapsis lazuli, coral, sapphire, topaz and emerald; also name of a treatise on ethics.

බෝධි·පර්‍ය්‍යංකය, n. Buddha-seat or throne, viz. the diamond throne which sprang up at the foot of the Bo tree when a Brahmin threw eight armfuls of kusa grass for Buddha to sit on the day he became Buddha.

රත්න·මුඛ්‍යය, n. (මුඛ්‍යය chief), diamond, දිය මන්තිය.

රුයිත, n. D., the playing card called diamonds.

වජ්‍ර, n. pl. or a. diamonds &c.; diamond-, දියමන්ති; hard, adamantine, ඉතා තද.

වජ්‍ර·කණ්ටක, lit. diamond-thorn or hard-thorn; see දලුක්.

වජ්‍ර·කන්‍ද, lit. diamond or hard-bulb: see කිඬාරම්.

වජ්‍ර·මණිය, වජ්‍ර·මාණික්‍යය, n. diamond gem, diamond, වජ්‍රය.

වජ්‍රංබුඬිය, n. (වජ්‍ර diamond, keen), keen intellect, sharpness. තීක්‍ෂණ ඥානය.

වජ්‍රය, n. diamond, දියමන්තිය; thunder-bolt, අකුණ, sp, thunderbolt of Indra, the thunderbolt and diamond being regarded as alike in hardness or perhaps the same substance.

වජ්‍රාංකුශය, n. (අං:), diamond-hook or goad, used in guiding the royal elephant.