උප රක්ත, a. coloured, පාට ඇති, reddened, රත් වූ; afflicted, පීඩිතවූ; eclipsed, E. S.

උප රාගය, n. eclipse, ග්‍රහණය; affliction, calamity, විපත.

ක්‍රාන්ති, a. ast. ascending, pert. to declination or the ecliptic, සූර්‍ය්‍යයාගේ මාර්‍ගයට අයිතිවූ.

ක්‍රාන්ති කක්ෂය, ක්‍රාන්ති මණ්ඩල, n. the ecliptic, හිරුමග. E. S.

ක්‍රාන්ති පාතය, n. ast. node of the ecliptic; pl. ක්‍රාන්තිපාත, the nodes.

ක්‍රාන්තික, ක්‍රාන්ති මණ්ඩල, a. pert, to the ecliptic.

ක්‍රාන්තිය, n. going, ascending, declination, the ecliptic, හිරුමග.

ගහණය, n. E. of ග්‍රහණ: eclipse. E. S.

ගහන්·මග, ගහ·මග, n. course of a planet on the plane of the ecliptic; sky, අහස.

ග්‍රයණය, n. taking, accepting, seizing, seizure, ගැනීම, ඇල්ලීම; eclipse of the sun or moon (supposed to be seized by Rāhu).

චන්‍ද්‍ර·ග්‍රහණය, n. lit. seizure of the moon, viz. eclipse of the moon.

යෝගය, n. joining, සන්‍ධිකිරීම; junction, combination, union. සන්‍ධිය, සංයෝගය, එක්වීම; concentration of thought, religions abstrac-‍ tion or meditation, ධ්‍යානය; comnound of medicine as what is prescrihed, ඖෂධයෝගය; fitness, adaptability, යෝග්‍යකම; ast. 27th part of 360° measured on the plane of the ecliptic and used to calculate longitudes of the sun and moon.

රාහු, n. The ascending node considered as a demon. In H. myth. his mother was සිංහිකා; he was a dragon-tailed demon whom Vishnu decapitated in his wars with the demons during his incaruation as රාමචන්‍ද්‍ර, but as Ràhu was immortal his head and tail retained their separate existence and in the stellar sphere became the cause of eclipses, especially the head by attempting from time to time to swallow the sun and moon. The B. account differs considerably from the above, but agrees that Ràhu causes the eclipses as above said. Ràhu's head went to the North and his tail, කේතු, to the South and became respectively the ascending and descending nodes. See Hardy's Manual of Buddhism.

රාහු·සංස්පර්‍ශය, n. Ràhu's touch or contact: eclipse, see රාහු ග්‍රහය.

රාහුග්‍රස්ත, a. seized by Ràhu, viz. eclipsed, ග්‍රහණයවී තිබෙන.