අනහංකාර, a non-egotistic, not proud, humble, අහංකාරනැති‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍.

අස්මි මානය, n. self-honour, egotism.

අහංකාර, a. (අහං Sans. අහම්), egotistic, arrogant, conceited.

අහංකාරකම, අහංකාරය, n. egotism, arrogance, self-conceit.

අහංකාරෝක්තිය, n. (අහංකාර උකතිය), egotistic utterance.

අහංකාර‍යා, n. egotistic or self-conceited person.

කට මැත, a. boastful, egotistic, පාරට්ටුකාර, අහංකාර.

නිරහංකාර, a. non-egotistic, lowly, condescending, අහංකාරනැති, යටහත්.

පටුනක්කාර, a. egotistic, boastful, අහංකාර, පාරට්ටුකාර.

ප්‍රකෘතිය, n. nature or constitution, මුල්ස්වභාව, radical form or constitution of being, of which eight sorts are supposed, viz. illusion, magnitude, pride of independent existence or egotism, space, fire, air, earth and water; origin, original source, මුල; gram. radical, or crude form of a word, uninflected word, ප්‍රත්‍යය නොවැටුණු ශබ්ද කොටස

පූච්වම, n. T., brag, boast, egotism.

පූරානීතය, n. boasting, පූච්චම, egotism, අහං කාර.

මම·තාව, මම·ත්‍වය, n. (Sans. මම my), lit. my being or state, viz. egotism, pride, arrogance, අහංකාරකම, ආඩම්බරය; identity; selfishness, undue regard for one's own, party-spirit, පාර්‍ශවගතිය.