අ ච්‍යුතිය, n. permanency, නිරන්තරකම, fixity, imperishableness, නැතිනොවන භාවය.

අභි ධ්‍යානය, අභි ධ්‍යාව, n. (අභි emp., ධ්‍යාන &c., fixing the mind on), covetousness, avarice, තණ්හාව; meditation, භාවනාව.

අව ස්ථාපනය, n. fixing, fixation, පිහිටුවීම.

අව ස්ථාපිතතාව, n. fixedness, fixity, පිහිටි ස්ථිර කම.

ආ රෝපණ, a. placing, planting, fixing, හිට වන, පිහිටුවන.

ආකාසෝ කසින, n. P., ascetic observance or attainment so called, viz, fixing the mind exclusively upon the element of air. See පරිකසින.

ආ‍‍පෝ ක්සිනය, n. (ආ‍‍පෝ fr. ආප: water), supen natural power over the humours of the body, attained by ascetic meditation; ascetic observance or attainment so called, viz. fixing the mind exclusively upon the element of water. See පරිකසින.

ගැළවීම, v. n. of ගළවනවා and ගැළවෙනවා: delivering, rescue; setting free, unfixing; getting free, escaping, escape, salvation.

චිත්‍ත·ස්ථාපනය, n. fixing the mind, mental abstraction, සිත යොමුකෙරීම.

තේ·කිසිනු, n. (glorious asceticism), Buddha's power, acquired by the severest religious austerities, of diffusing a fiery splendour from his body sufficient to illumine the region around him for many miles; ascetic observance or attainment so called, viz, fixing the mind exclusively upon the element of fire. See පරිකසින.

දිවුල්·මැලියම්, දිවුල්ලාටු, n. gum or resin of the දිවුල් tree, used for fixing colours in painting.

ප්‍ර·කල්පනාව, n. fixing, settlement; allotment.

ප්‍රකෘති·ස්ථාපක, a. (ස්ථාපක fixing), reformative, reformatory, reparative, හරිගස්සන.

ප්‍රති·ෂ්ඨ පනය, n. (fr. ස්ථාපනය), fixing, පිහිටු වීම, confirming, ස්ථිරකිරිම.

ප්‍රති·ෂ්ඨාව, n. (ප්‍රති for, in lieu of,ෂ්ඨා (ස්ථා) be), favour, help, පිහිට; dowry, දායාදය; establishing, fixing, පිහිටුවීම; fixture (as the earth, site, place); accomplishment, completion as a religious ceremony, act of consecration &c.; stanza of a particular metre.