අ සං යුක්තතාව, n. state of disjunction, disorganization or separation, වෙන්වු (or අ සම්බන්ධ) ස්වභාව.

අණ, n. command, order, injunction, precept.

අමා වක, අමා වාසිය, n. lunar period, lunar abode, viz. day of the new moon, day of its conjunction with the sun.

තුන්·මං·සල, n. hall or shed at the junction of three roads: three-road hall; the junction of three roads.

දෙ·මං·සන්‍ධීය, දෙ·මං·සල, n. the junction or meeting place of two roads.

නැකැත්·යෝගය, n. conjunction of planets or stars, sp. as serving the purpose of astrology.

ප්‍ර·කරිය, n. theatrical dress or disguise, නෘත්‍ය වේශය; open piece of ground, එළිමහන; junction of four roads (as a proper site for magical operations), හතරමංසන්‍ධිය.

පූර්‍ව·සන්‍ධ්‍යාව, n. (සන්‍ධ්‍යා junction), early Junction, viz. daybreak, dawn, පහන් වේලාව.

බව, n. E. of භව or භාව: being, existence, fact; used chiefly as a conjunction, that: as මෙය සැබෑබව දනිමි, I know that this is true.

මං·කඩ, n. junction of a road or roads.

මංසන්‍ධිය, මංසල, මංහන්දිය, n. junction of roads, street corner.

මර·යෝගය, n. lit. death-junction, viz. conjunction of the planets said to be indicative of death.

මාර්‍ග·සන්‍ධිය, n. road-junction, junction of roads, road-crossing, මංහන්දිය.

මිථුන, n. (මිථ to unite), a couple, pair, යුගලය, E. S.; union, junction, එක්වීම, යෝගය; copulation, සංවාසය; the const. Gemini, (එනම්) රාශිය.

යෝගය, n. joining, සන්‍ධිකිරීම; junction, combination, union. සන්‍ධිය, සංයෝගය, එක්වීම; concentration of thought, religions abstrac-‍ tion or meditation, ධ්‍යානය; comnound of medicine as what is prescrihed, ඖෂධයෝගය; fitness, adaptability, යෝග්‍යකම; ast. 27th part of 360° measured on the plane of the ecliptic and used to calculate longitudes of the sun and moon.