අග්‍ර සරයා, n. one who goes first, forerunner, leader. See අගසැරි

ඊයං, ඊයම්, n. or a. T., lead; leaden.

දම්·සෙනෙවි, n. religious leader or chief, ධර්‍ම සේනාපතියා; sp. ap. of a monk who was always at the right hand of Buddha.

නර·දෙටු, n. chief of men, viz. king, රජ. Other names to the same effect are නරදෙවියා, god of men; නර·නා, නර·නිඳු, නර·පතියා, නර·ප්‍රව රයා, නර·පවර, නර·පා, නර·පාදයා, chief, leader or commander of men.

ප්‍ර·ධානකම, ප්‍ර·ධානත්‍වය, n. headship, leadership, presidency, predominance.

ප්‍ර·මුඛව, ad. as chief, being chief or leader; headed by; having or being in the foremost place.

ප්‍ර·ෂ්ඨයා, n. preceder, leader, පෙරටුව යන්නා, මූලිකයා.

පුරස්සරයා, n. one who precedes, leader, පෙර ටුව යන්නා, මූලිකයා.

පෞරෝ·ගව, n. (fr. පුරෝ·ගව leader), superintendant of the kitchen, ප්‍රධාන අරක්කැමියා.

මහ·සෙන්, n. E. of මහාසේන: lit. great army: ap. of කතරගමදෙවි‍යෝ as god of war and leader of the celestial army.

මුඛ්‍යකයා, මුඛ්‍යයා, n. leader, chief, headman, ප්‍රධානියා, මුලාදැනියා.

මුලත්‍වය, n. (මුලතත්‍වය), leadership, presidentship, ප්‍රධානකම.

මුල්කාරයා, n. originator, chief mover or leader in a matter.

මුලිකකම, මුලිකතාව, n. radicalness &c., මුල් ස්වභාව; leadership &c.

මූලිකයා, n. originator, author, කර්‍තෘ; leader, principal, president, ප්‍රධානියා.