අක්මා, n. pl. or a. livers; liver-, hepatic.

අක්මා ආබාධ, අක්මා රෝග, n. pl. diseases of the liver, hepatics.

අක්මා දැවිල්ල, n. inflammation of the liver, hepatitis.

අක්මා වේදනාව, n. pain in the liver, hepatalgia.

අක්මාව, n. the liver.

අක්ෂර ජීවකයා, n. one who lives by writing, scribe, clerk, ලිපිකරුවා.

අඟුරුමාව, n. the liver, අක්මාව.

අටඟ මග, n. (අට, අග portion, section), the eightfold way to Nirvāna, i. e. the way embracing eight sections, viz. — 1. සම්‍යක් දෘෂ්ටිය, right view, orthodoxy. 2. සම්‍යක් සංකල්පනාව, right volition or determination. 3. සම්‍යක් වචනය, right speech. 4. සම්‍යක් කර්‍මන්තය, right action. 5. සම්‍යක් ආජීවය, right living or livelihood. 6. සම්‍යක් ව්‍යායාමය, right effort. 7. සම්‍යක් සමෘතිය, right remembrance or contemplation of the past. 8. සම්‍යක් සමාධිය, right meditation.

අතුරුමාව, n. the liver, අක්මාව.

අනුපාද්‍ර විමෝක්ෂය, n. (අන් priv., උපාද්‍ර clinging), deliverance from passions, කෙල්ශ යන්ගෙන් මිදිම.

අභවකාසිකාංගය, n. (අංගය), open-air ordinance, viz. the ordinance in B. which requires monks to live altogether without shelter.

අභි ධර්‍මය, n. the transcendent doctrine (delivered by Buddha to the gods), metaphysics; Pitaka of that name.

අර්‍පණය, n. giving up, delivering up, භාරදීම; placing upon, තැබීම, පැවරීම.

අල්පායුස, a (ආයුස), short-lived, E. S.; young, බාල.

ආ වාහය, n. marriage, in which the bride is brought to live at the bridegroom's house, the opposite of විවාහය,