*වි·නාශක, වි·නාශකර, වි·නාශදායක, a. (වි emp.), destroying, destructive, consuming, noxious, ruinous, causing or bringing destruction, නාස්තිකරන, නාස්තික.

අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ කනිඨ, අ කනිෂ්ඨ, a. not inferior or younger, elder, eldest, superior.

අ කම්ප්‍ය, a. not to be shaken, immovable, නොසෙල්වෙන; impassive, stoical, උපේක්ෂක.

අ කරණීය, a. that ought not to be done, improper, අකටයුතු: impracticable, කළනොහැ කිවූ.

අ කර්‍කශ, a. not severe, not harsh, mild, මෘදු.

අ කර්‍තව්‍යය, n. what ought not to be done, impropriety, අකටයුතු‍ දේ‍.

අ කර්‍මක, a. inoperative, inactive, inert, ක්‍රියානො කරන; gram. intransitive, neuter (verbs).

අ කර්‍මකාකාරයෙන්, ad. (ආකාරයෙන්), inoperatively, gram. intransitively.

අ කර්‍මණ්‍ය, a. not to be done, improper, අකටයුතු; inactive, dormant. See අකර්‍මක.

අ කළමනාව, n. what is not to be done, impropriety, නොකට යුතු දේ.

අ ක්ෂණ, a. not momentary, enduring, පවතින,

අ ක්ෂම, a. not forbearing, impatient, නොඉව සිලි; hasty, ඉක්මන්; incompetent, අසමර්‍ථ.

අ ක්ෂාන්තිය, n. non-forbearance, impatience, නොඉවසිල්ල.

අ ක්‍රම, අ ක්‍රමක, අ ක්‍රමික, a. irregular, anomalous, desultory, unmethodical, unsystematic, ක්‍රමනැති.