අ ව්‍යාපක, අ ව්‍යාපන, අ ව්‍යාප්‍ය, a. not diffused or general, limited, පැතිරීනැති, සාමාන්‍ය නොවන; special, peculiar, විශේෂ.

කෙම, n. a peculiar treatment for certain ailments, a sort of magic; feast, මංගල්‍යය.

විශේෂය, n. characteristic, specialty, peculiarity, peculiar attribute, predicate: limb, අව යවය; difference, වෙනස.

ශ්‍රී·වත්සය, n. lit. beautiful breast, viz. Vishnu's mark said to be a peculiarly shaped curl of hair on his breast, විෂණුගේ ළයේ සලකුණ.

සර්‍ව‍තෝ·භද්‍රය, n. (සර්‍වතස්, භද්‍ර), a square temple or palace with door-ways facing the four cardinal points; Vishnu's carriage; a form of military array: mystical square diagram; a peculiar form of verse that gives the same words and sense whether the lines are read backwards or forwds or in some other directions.

ස්වභාවෝක්තිය, n. (ස්වභාව උක්තිය), description of natural peculiarities or properties.