අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ ගර්හිත, a. not reviled or dishonoured or despised, අගෞරව කරනලද.

අ ගරුකරනවා, v. (dat.) to do dishonour to, treat disrespectfully, &c., අවනම්බුකරනවා.

අ ගෞරවකරනවා, v. (dat.) to do dishonour to, dishonour, treat disrespectfully.

අ ගෞරවය, n. disrespect, dishonour, disgrace.

අ චෝර, a. not dishonest, honest, upright, හොරනොවන, අවංක.

අ තුංග, a. not tall, short, මිටි.

අ දීර්‍ඝ දෘෂ්ටිය, n. short-sightedness, myopy, දුර නොදකින.

අ දීර්‍ඝ දෘෂ්ටිය, n. short-sighted person, myope. E. S.

අ දූර දෘෂ්ටි, a. lit, and fig. short-sighted, දුර නොපෙනෙන; නුවණමඳ.

අ දූර දෘෂ්ටිය, n. short-sightedness, දුර නොපෙනෙන ගතිය; නුවණමඳකම.

අ ධර පල්ලවය, n. the lower shoot, extreme sprout, අග්ගිස්සේ දළුව.

අ පරි හාර්‍ය්‍ය, a. (හාර්‍ය්‍ය that should be taken away), unavoidable, inevitable. E. S.

අ ප්‍රයෝකතව්‍ය, a. (අ priv., ප්‍ර emp., යෝකත්ව්‍ය that should be joined), not to he applied, inapplicable, අදාළනොවන.

අ ප්‍රවේක්ෂණ, a. unforeseeing, කලින් නොදකින; fig. short-sighted, දුරනොදකින, නුවණ මද.