*වි·නාශක, වි·නාශකර, වි·නාශදායක, a. (වි emp.), destroying, destructive, consuming, noxious, ruinous, causing or bringing destruction, නාස්තිකරන, නාස්තික.

අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ කමනීය, a. undesirable, unpleasant, unenvi able, අප්‍රසන්න.

අ කම් කිරිය, n, gram. intransitive verb, අකර්‍මක ක්‍රියාව.

අ කම්ප්‍ය, a. not to be shaken, immovable, නොසෙල්වෙන; impassive, stoical, උපේක්ෂක.

අ කම්පා, අකම්පාල, a. unmoved, impassive, අව ලිත; Er. for sympathetic.

අ කම්පාව, n. stability, ස්ථිරකම; Er. for අනු කම්පාව, compassion.

අ කමැති, a. for අ කැමති: unwilling, reluctant, disinclined, averse.

අ කර්‍මක, a. inoperative, inactive, inert, ක්‍රියානො කරන; gram. intransitive, neuter (verbs).

අ කර්‍මක ක්‍රියාව, n. gram. intransitive verb.

අ කර්‍මකාකාරයෙන්, ad. (ආකාරයෙන්), inoperatively, gram. intransitively.

අ කර්‍මණ්‍යය, අකර්‍මණ්‍යතාව, n. impropriety; passivity, dormancy; අකර්‍මකතාව.

අ කාම, a. without desires or lust, passionless, කෙලෙස් නැති, රාග නැති.

අ කාමතාව, n. passionlessness, freedom from all passions, කෙලෙස් නැතිකම.

අ කිටන, a. (කිටන something), destitute, necessitous, කිසිත් නැති, poor, දිළිඳු; free from all passions, කෙලෙස් නැති.