අභි මර්‍දය, n. rubbing, ඇතිල්ලීම; crushing, subduing, පොඩිකිරීම, යටත් කිරීම; battle, යුඬය. See මර්‍දනය.

ආත්මාභිභවන, a. self-subduing, self-denying: see අභිභවන and E. S.

ආශ්‍රව ක්ෂයකර ඥානය n. passion-subduing wisdom, ක්ලේශ මැඩපවත්වන ඥානය.

තෙළෙස්·ධුතාංග, n. pl. (ධූත subjugating, අංග sections), the thirteen passion-subduing ordinances to he observed by B. P., viz. පංසු කූලිකාංගය, පිණ්ඩපාතිකාංගය, තේචිවරිකාංගය, සපදානචාරිකාංගය, ඒකාසනිකාංගය, පත්තපිණ්ඩි කාංගය, පච්ඡාභත්තිකිංගය, ආරණ්‍යකාංගය, රුක්ඛමූලිකාංගය, අබ්හෝකාසිකාංගය, සෝසනි කාංගය, යථාසන්‍ථතිකංගය, නේසජ්ජිකාංගය For the explanation of these see each one in its alphabetical place.

දමක, a. taming, subduing, මැඩපවත්වන.

නර·දම, n. subduing of man, මනුෂ්‍යදමනය.

නර·දම්·සැරි, n. E. of නරදම්මසාරථි, lit. man-subduing charioteer: ap. of Buddha as subduer of unsubdued men.

නිර්‍වාණ, a. (නිර් out, වණ් to sound or go), subduing, යටපත්කරන, extinguishing, නිවන; pert. to Nirvāna, නිවන්.

ප්‍රති·බාහනය, n. (ප්‍රති away, බාහන for වාහන conveyance), carrying away, removal, dismissing, පහකිරීම: subduing, මැඩ පැවැත්විම.

මදීනය, n. (මෘද් to rub or grind), rubbing, ඇතිල්ලීම, grinding, ඇඹරීම, pounding, bruising, crushing, පොඩිකිරීම; subduing, මැඩ පැවැත්තීම; allaying, සහනයකිරීම.

මන·දඟ, a. mind-subduing, bringing into subjection, සිත වසඟකරන.

වශී·කරණය, n. (වශ් to subdue), subduing or overcoming by drugs, charms &c., bewitching, enchanting, සූනියම, වසඟකිරීම.

වේදනා·මදිනෞෂධය, n. (මදීන ඖ:), pain-subduing medicin‍e, paregoric.

සං·වදනය, n. (සං with, වදනය speaking), communication, tidings, ආරංචිය; charms, යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර, subduing by charms, යන්ත්‍රමන්ත්‍රවලින් මැඩපැවැත්විම.

සර්‍ව·ජිත්, a. (ජිත් conquering), all-conquering, all-subduing; ap. of Buddha.