අ මද, අ මඳ, a. no little, sufficient, abundant, ස්වල්ප නොවන, මඳනොවන, බොහොම.

අග්නි මාන්ද්‍යය, n. insufficiency of bile or appetite, indigestion, dyspepsia, අජීර්‍ණය.

අත මිට, n. hand and fist; fig. means of living, sufficiency, වත්කම.

අමු හොද්ද, n. raw soup or sauce, viz. uncooked or insufficiently cooked soup &c.

අලං, prefix, signifying beauty and sufficiency.

ආත්මාවලම්බන, ආත්මාශ්‍රය, ආත්ම සංරූඪ, a. self-confident, self-reliant, self-sufficient. E.S.

ඇති පදම, n. sufficient degree or quantity.

ඇති පදමට, ad. sufficiently, enough.

ඇඹය, n. sufficiency, සෑහුම.

තේ·කිසිනු, n. (glorious asceticism), Buddha's power, acquired by the severest religious austerities, of diffusing a fiery splendour from his body sufficient to illumine the region around him for many miles; ascetic observance or attainment so called, viz, fixing the mind exclusively upon the element of fire. See පරිකසින.

නි·කමට, ad. for nothing, gratuitouby, with no object or sufficient reason.

පිරිමැසෙනවා, පිරිමැහෙනවා, v. i. to eke out, suffice, be barely sufficient; prct. පිරිමැසුණ or පිරිමැහුණ.

පොතය, n. sufficiency, සෑහෙන පදම.

පොහොනා, a. able, competent, සමර්‍ථ; worthy, worth, වටින; sufficient, සෑහෙන.

මද·වෙනවා, මඳ·වෙනවා, v. i. to diminish, moderate, අඩුවෙනවා; become insufficient, මදි වෙනවා.