අ මද, අ මඳ, a. no little, sufficient, abundant, ස්වල්ප නොවන, මඳනොවන, බොහොම.

අමු හොද්ද, n. raw soup or sauce, viz. uncooked or insufficiently cooked soup &c.

ආත්මාවලම්බන, ආත්මාශ්‍රය, ආත්ම සංරූඪ, a. self-confident, self-reliant, self-sufficient. E.S.

ඇති පදම, n. sufficient degree or quantity.

ඇති පදමට, ad. sufficiently, enough.

තේ·කිසිනු, n. (glorious asceticism), Buddha's power, acquired by the severest religious austerities, of diffusing a fiery splendour from his body sufficient to illumine the region around him for many miles; ascetic observance or attainment so called, viz, fixing the mind exclusively upon the element of fire. See පරිකසින.

නි·කමට, ad. for nothing, gratuitouby, with no object or sufficient reason.

පිරිමැසෙනවා, පිරිමැහෙනවා, v. i. to eke out, suffice, be barely sufficient; prct. පිරිමැසුණ or පිරිමැහුණ.

පොහොනා, a. able, competent, සමර්‍ථ; worthy, worth, වටින; sufficient, සෑහෙන.

මද·වෙනවා, මඳ·වෙනවා, v. i. to diminish, moderate, අඩුවෙනවා; become insufficient, මදි වෙනවා.

මදි, මඳි, a. not enough, insufficient, inadequate, unsatisfactory.

මන්දෝක්ත, a. (මන්ද උක්ත), insufficiently expressed, inexpressive. E. S.

මන්‍ද, a. little, moderate, scant, ටික, මඳ, මද, insufficient, මදි; bow, පමාවූ.

මන්‍ද·විද්‍යාව, n. insufficient knowledge, sciolism.

මන්‍දාගතිය, n. (මන්‍ද insufficient, අග්නිය fire), want of appetite, dyspepsia, බඩගින්න අඩුබව, අජීර්‍ණය.