අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ තුල්‍ය ශබ්ද වාචක, a. gram. imparisyllabic. E. S.

අෂ්ඨිය, n. metre of sixteen syllables to the line; also for අස්ථිය, which see.

ඉන්ද්‍ර වංශා, n. a poetical line of twelve syllables.

ඉන්ද්‍ර වජ්‍රා, n. a poetical line of eleven syllables.

ඒක ස්වර වාචකය, n. monosyllable.

ඒක ස්වර, ඒක ස්වර වාචක, a. having one sound, gram. monosyllabic.

ගායාත්‍රිය, n. sacred verse or stanza, a kind of mantra or charm; a metre of six syllables to the line.

ගුර, n. a long vowel or syllable,දීර්‍ඝප්‍රාණක්‍ෂරය.

චතුශ්‍ශබ්‍ද, a. (චතුශ් for චතුර්), tetrasyllabic, ශබ්‍දසතරක් ඇති.

චතුශ්‍ශබ්‍ද·වාචකය, n. tetrasyllable, quadrisyllable, ශබ්‍ද හතරකිනයුත් වචනය.

චතුස්සවර, a. tetrasyllabic, quadrisyllabic.

චතුස්සවර·වාචකය, n. tetrasyllable, quadrisyllable, ශබ්‍ද හතරක්ඇති වචනය.

ත·ගණය, n, a poetical foot, antibachchic, viz. — — two syllables long and the third short (marked in Sinh. — —).

ත්‍රයධික·ස්වර·වාචක, a. (ත්‍රි අධික), polysyllabic, බහු ස්වරවාචක.