අත්‍යුත්තරිතර, a. (අති උත්ත:), super-eminent, transcendent, ඉතා උසස් or උත්තම.

අත්‍යුන්නත, a. (අති උන්නත), most exalted, pre-eminent, supreme, transcendent. See අත්‍යු ත්කෘෂ්ට.

අධිකෝතකෘෂ්ට, අධික‍කෝන්නත, a. (අධික, උත්කෘෂ්ට, උන්නත), supereminent, transcendent, ඉතා උතුම් or උසස්.

අභි ධර්‍ම පිටකය, n. transcendent-doctrine repository, viz. the third Pitaka. It is divided into seven sections, viz. ධම්මසඬගණී, විභංග, ධාතුකථා, පුග්ගල පඤ්ඤත්ති, කථාවන්ථු, යමක, පට්ඨාන.

අභි ධර්‍මය, n. the transcendent doctrine (delivered by Buddha to the gods), metaphysics; Pitaka of that name.

ඥාන·දර්‍ශනය, n. vision by internal knowledge, transcendental or supernatural vision of the past, present, and future, as was possessed by Buddha &c., to be obtained by deep meditation on the lives of Buddha and other eminent saints.

ත්‍රි·විධ·ධර්‍මය, n. B., the threefold or three kinds of doctrine, viz. සූත්‍ර, rules for the laity; විනය, discourses to the priests; අභිධර්‍ම, transcendental doctrines.

පරම·විඥන·දෘෂ්ටියා, n. transcendentalist, metaphysician.

පරම·විඥාන, a. pert. to the highest knowledge, transcendent, metaphysical.

පරම·විඥාන·දෘෂ්ටිය, පරම·විඥාන·ධර්‍මය, n, transcendentalism, metaphysics; also Er. for Theosophy.

පරම·වි‍‍‍‍ඥනාථි, a. transcendental; Er. Theosophic.

මනුෂ්‍ය·ඥානාතික්‍රාන්ත, a. (ඥාන අති:) surpassing knowledge, phil. transcendent.

මනුෂ්‍ය·හස්ත·සාරාතික්‍රාන්ත, a. (·සාර අති:), beyond human experience, phil. transcendental, පරමවිඥාන.