අ නුවණකම, n. unwisdom, imprudence &c.

ආශ්‍රව ක්ෂයකර ඥානය n. passion-subduing wisdom, ක්ලේශ මැඩපවත්වන ඥානය.

කරගත්, කරගහන්, n. ap. of Ganesa, god of wisdom, ගණදෙවියා.

ගජ දන්තයා, n. ap. of Ganesa, the elephant-headed god of wisdom, ගණේශ දෙවියා.

ගජ වක්ත්‍රය,ගජ වත්තා,ගජ වදනයා, n. lit. elephant-faced one: ap. of Ganésa, god of wisdom, ගණේශ දෙවියා.

ගණ දෙවියෝ, n. god of wisdom: see ගණේශ.

ගණේශ, n. (ගණ companies or classes, ඊශ Lord), the god of wisdom, son of Siva and පාර්‍වතී. His image in H. temples is that of a short, fat man with an elephant's head. He is appealed to and worshipped as the remover of obstacles in all undertakings and compositions. He is chief of the various classes of subordinate deities who are Siva's attendants.

ගේහයා, n. ap. of ගෙණේශ who, as god of wisdom, is often invoked at the laying of the foundation of a house.

චක්‍රේශ‍්වරි, n. fem. (චක්‍ර ඊශ්‍වර), H. goddess of wisdom; universal empress or queen of a චක්‍රවර්‍තනි රජ.

චතුවෛශාරාද්‍යා, n. pl. the four kinds of wisdom or knowledge possessed by Buddha.

ඤාණ·දස්සනය, n. P., for ඥානදර්‍ගනය: wisdom's insight.

ඤාණය, n. P. (Sans. ඥාන), knowledge, wisdom, prudence, undercstanding.

ඥාන·දීපය, n. lamp of knowledge or wisdom, ඥානපහන.

ඥාන·විඥානය, n. knowledge and insight or wisdom and knowledge.

තාව, n. wisdom, prudence, ප්‍රඥාව; suffix තා with ව, as in මහිමතාව &c., used in abstract nouns.