අන්‍ය කාරකය, n. gram. the third person.

අදි කරණ, &c. See අධිකරණ, &c.

අපත්‍ය ශත්‍ර, n. (ශත්‍ර enemy), the crab, said to be the enemy of its young, කකුළුවා.

අ දෘශ්‍යමාන, a. unseen, invisible, නොපෙනෙන.

අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ නිවතීන්න, a. non-returning, හැරිනේන, not stopping, unceasing, නොනවතින.

අර්‍ථ සාධක ධර්‍ම, අර්‍ථසාධක ධර්‍ම මතික, a. utilitarian, වැඩද්‍රයක ධර්‍ම.

අන්තඃ කණි නාලය, අන්තඃ කණණිකාව. n. tube or drum of the inner ear, tympanum, කනේ මැද නළය.

අ ව්‍යාජ, a. not false, unfeigned, sincore, genuine, අවංක.

අති පතනය, n. transgressing, see අතික්‍රමණය; complete fall, වැටීයාම, utter ruin, විනාශය.