තනුව, n. the body, ශරීරය; the skin, හම.

තැලිපිළි, n. pl. nuptial clothes and neck-ornaments given by the bridegroom to the bride on the marriage day.

දශ·විධ·පාරමිතා, n. pl. the ten chief attainments: see පාරමිතා.

තනු·ත්‍යාගය, n. surrender of the body, leaving the body, death, තුරන්වීම; sacrificing the body for charity or religion, as Buddha, who is said to have given his flesh and blood to feed the poor and animals and to satisfy demons.

තක්‍ෂණයා, n. peeler &c., carpenter; ap. of Visvakarma (architect of the gods), විශ්ව කර්‍මයා.

තරණයකරනවා, v. to cross over, එගොඩ මෙ ගොඩ වෙනවා.

ත්‍රි·දශාචාර්‍ය්‍යයා, n. ap. of Vrihaspati as preceptor of the gods, වෘහස්පතියා.

තිනෙන්, n. E. of තිනේත්‍ර: ap. of Siva: see ත්‍රි නෝත්‍රයා.

තත්පුරුෂයා, n. that man, ඒ මනුෂ්‍යයා.

දශාව, n. state or condition, ස්වභාව; period, අවස්ථාව, කාලය; the aspect of a planet; mind, සිහිය, මනස; rag or wick, රෙදිකඩ, පන්කඩය.