තතත්‍වය·ඥානය, a. knowledge of existence or reality or nature.

ත්‍රි·දන්ත, a. tridentate, tridented, දත් or දැති තුනක් ඇති.

තුන්·තලය, n. See තිලෝතලය.

තෘතීයාවරණය, n. bot. tercine, තුන්වෙනි වැස්ම.

තුෂ, තුස, n. husk or chaff of grain, දහයියා.

තාමස, තාමසික, a. dark, අන්‍ධකාර; evil, wicked, නපුරු.

තරය, n. crossing over, එරම්—මෙතරම්—වීම; raft, float, පහුර; road, පාර; firmness, strength, සවිය.

ත්‍රි·විද්‍යාව, n. threefold or three kinds of knowledge; ap. of the three principle Vedas: Rig, Yajur and Sāma; in B., knowledge of three important things, viz. අනිත්‍යය, දුඃඛය අනාත්මය: i.e., impermanancy, sorrow (of all existence), and the non-existence of a permanent self. This is one of the chief doctrines of B., and the chief study of all B. ascetics.

තෙපුල, n. word, speech, utterance, කිම, බස; eye-medicine.

තෘප්තිමත්, a. (of the appetite) fully satisfied, satiated, cloyed.