නිල්·මිණ, නිල්·මිණිය, n. blue gem, sapphire.

න·කුල, a. (න no, කුල caste), disgraced, outcast, rejected from a family, පිටවහල්වූ.

නි·රංගන, නි·රඦන, a. passionless, non-carnal, ක්ලේශ නැති.

නටබුන්, a. devastated, desolate, නාස්තිවූ, පාළුවූ.

නෘ·ජාතිය, n. human race, mankind, මනුෂ්‍ය ජාතිය.

නිජ, a. not-derived, viz. one's own, ස්වකීය, තමාගේම; eternal, සදාකාල.

නො·වියත්, a. unlearned, අපණ්ඩිත, නූගත්.

නෛෂක්‍රම්‍ය·පාරමිතාව, n. the ordinance or observance of asceticism. Buddha is set forth as the great example in this respect, having forsaken all his royal luxuries and retired into solitude, where, after six years of religious austerities and meditation, he attained Buddhahood. See නිෂක්‍රමපාරමිතාව.

නිල·තල, a. official, professional.

නීකුත්, a. gone out, departed, නික්මුණ; dead, මැරුණ.