පුරාණය, n. One of a class of H. sacred and poetical works, which are said to have been compiled or composed by the poet ව්‍යාස. Of these there are eighteen, with eighteen supplementary works called Upa Purana, උප පුරාණ. They treat of the creation, destruction and renovation of worlds, the genealogy and achievements of gods and heroes, the reigns of the Man us and the transactions of their descendants. These works constitute the H. theology, and are much studied.

පුතා, n. son; pl. පුත්තු.

ප්‍ර·භේදවෙනවා, v. i. to become separated, වෙන් වෙනවා, or differentiated, බේරෙනවා.

පිළියෙළකරනවා, v. t. to prepare, make ready, arrange.

පාංශු, n. or a. soil, පස්, dust, දුවිලි; manure, පෝර.

ප්‍ර·ස්තරය, n. (ප්‍ර forth, ස්තර strewing, spreading), layer, තට්ටුව; bed, යහන; rock, stone, ගල; table or notation of poetical metre or music. [Also=ප්‍රස්තාරය q. v.].

පුපුරවනවා, v. t. to burst, rupture; blast, explode; crack (a whip); pret. පිපිරෙවුවා; v. n. පිපිරවීම.

පූච්චම්·කරනවා, or කියවනා or දොඩනවා, v. to brag, boast, swagger.

පොළ·නගිනවා, v. i. a spot or spots arise or form on the eye.

පූර්‍ව·නිපාතය, n. prepositive, මුල නිපාතය.