පදුම·රාගය, n. P. of පද්මරාගය.

පුරාණය, n. One of a class of H. sacred and poetical works, which are said to have been compiled or composed by the poet ව්‍යාස. Of these there are eighteen, with eighteen supplementary works called Upa Purana, උප පුරාණ. They treat of the creation, destruction and renovation of worlds, the genealogy and achievements of gods and heroes, the reigns of the Man us and the transactions of their descendants. These works constitute the H. theology, and are much studied.

පූර්‍ව·භද්‍රය, n. See පූර්‍වභාද්‍රපදාව.

පලාලපුඦනය, පලාලපුඦය, n. bundle of straw, පිදුරුමිටිය; door-mat, පිදුරු බිස්ස.

පේරුව, n. distribution, allotting, setting apart; a minor headman's division, ‍සුළු මුලා දෑනියෙකුගේ ගම්පෙදෙස; race, tribe, caste, ජාතිය.

පාර්‍ශව·භාගය, n. side-portion, side, flank, පැත්ත, ඇලපත.

පර්‍ය්‍යායෝක්තිය, n. (පර්‍ය්‍යාය උක්තිය), figurative language, insinuation.

පිටිය, n. open space, field.

ප්‍රසවය, n. bringing forth, parturition, දරුවන් වැදිම; offspring, ඵලය, දරුවා &c.

පෝර·පස්, n. manure-soil, humus, mould.