බ්‍රහ්ම·ස්ථල, n. name of a city. See බ්‍රහ්මලෝකය.

බ්‍රහ්ම, බ්‍රහ්මදෙවියෝ, n. (බෘහ or වෘහ් to grow, increase), according to the Vedic and H. doctrines the Source and final issue of all, the unknown God; the H. deity Brahma, chief of the gods and first of the H. triad.

බල·කාරයා, n. one who has authority.

බුන්·කැබලි, n. pl. broken bits, refuse, rubbish.

බාධිත, a. See බාධාවූ.

බල·කපු, n. a sort of cotton.

බළුව, n. hooked stick, supporter, රුකුල.

බාහිත්‍ථය, n. frontal of an elephant, ඇතාගේ නළල.

බ්‍රහ්ම·විහරණය, n. Brahminic living or behaviour, viz. living imbued with the four virtues of friendliness, compassion, satisfaction or content, and impassiveness or stoicism; මෛත්‍රි, කරුණා, මුදිතා, උපේක්‍ෂා යන ගුණවලින් යුක්තව විසීම or හැසිරීම.

බිඳ·එළනවා, බිඳ·හෙළනවා, v. t. lit. and fig. to break down, destroy, demolish, overthrow.