මායා·දේවි, n. lit. enchanting lady or queen; ap. of the mother of Gautama, she was the wife of සු‍ද්ධෝදන king of Kapila who is said to have been the චක්‍රවර්‍තතිරජ or Universal Sovereign of India.

මකුට·මිණ, n. See කිරුළුමිණ.

මිනිස්සු, n. pl. of මිනිසා or මිනිහා: people, folks, persons.

මිණි·කිකිණිය, n. tinkling bell, small hell; girdle of bells or tinkling ornaments set with gems.

මේඝ·චින්තකයා, n. lit. thinker of rain or rain desirer, viz. චාතකයා, a kind ‍of cuckoo said to drink only rain, cuoulus melans-leucus.

මල්,මල්ලි, n. younger brother.

මණි·මාලාව, n. necklace or fillet of gems, මැ ණික් මාලය; light, lustre, ආලෝකය, දීප්තිය.

මිත්‍ර·ධර්‍මය, n. friendship, law or duty of friendship.

මෑ·කරළ, n. bean pod; pl. මෑකරල්.

මෘත, a. dead, මළ, මැරිච්ච.