යතිඳා, යතීන්ද්‍රයා, n. (යති ඉන්‍දු), eminent ascetic or chief priest or monk, උතුම් තාපසයා, ප්‍රධාන මහණුන්නාන්සේ.

යක්·තොවිල, n. devil-ceremony, see තොවිල; pl යක්තොවිල්.

යථාපී, ad. somehow, යම් අන්දමකින්.

යක්·කටුස්සා, n. chameleon, lizard with five toes on the hind legs, otocryptis bivattata.

යුව·ගණ්ඩය, n. acne, pimple (of young persons), කුරුලෑව. E. S.

යටි·කුරු, a. the downward, the under, the descending, inverted.

යුද්දායුධ, n. pl. or a. (ආයුධ), weapons of war, arms; pert to weapons.

යම, යමයා, n. The Indian Pluto, who is the Regent of the South and of death, and judge in the infernal region called පාතාලය of those who at death go there because it is doubtful whether they are bad enough for නරකාදිය or good enough for ස්වර්‍ගය, virtue and vice being about equal in them, their fate Yama decides: දකුණු දිශාවේ දෙවියා, යමරජ.

යජමාන, a. sacrificing, employing priests to sacrifice, පූජාකරන, පූජාකරවන.

යසන, n. See යහන.