වි·ඥානය, n. knowledge, learning, දැනගැම්ම, උගත්කම.

වි·ක්‍රමාදිත්‍ය, n. (වික්‍රම mighty, ආදි: sun or deity); the name of a celebrated king of Oujein and founder of the H era, which begins fifty-two years before the Christian era.

ව්‍යයි·කෘත, ව්‍යයී·භූත, a. expended, wasted, විය දම් කරනලද, නැතිවූ.

වැඩි සිටියෝ, n. pl. persons of years or of importance, seniors.

වි·ජෘම්භණය, වි ජෘම්භය, n. (වී emp, ජෘ: expanding, blossoming, පිපීම; leaping, springing, පැනීම; sport, කෙළිය; wantoning, කොමල කිරීම; living in splendour or luxury, flourishing, ‍ඓශ්චර්‍ය්‍යයෙන් or සැපෙන් පසුවීම.

විත්තකාරයා, n. See විජ්ජාකාරයා.

වැලි·ගොව්වා, n. lit. sand-keeper, a river fish so called.

වංශ·ඥයා, n. genealogist, පෙළපත් ලේකම, පෙළපත් දන්නා.

වි·මාන·ස්ථ, a. (විමාන mansion, ස්ථ being), being in a mansion or palace, විමානයෙහි සිටින or පිහිටි.

වල්බාවා, n. wild-cat, polecat, උගු‍ඩුවා.