වි·ලුම්පනය, n. (වි emp., ලුප් to rob), plundering, sacking, ravaging. කොල්ලකෑම, වැනසීම.

වාක්‍යාදේශය, n. (වාක්‍ය ආ:), gram. enallage. E. S.

වාගිශතාව, n. eloquence, see වාක්පටුතාව.

වි·ජාතිය, n. a different species or class or tribe, වෙනම ජාතිය.

වි, prefix of Sans. words; signifying separation, disjunctive, ab, ex; privation අ, නො; away, off, destitution, less, un, නැති, රහිත; severally, various, different, other, වෙන; reversed, perversion, distortion, විකාර, opposition, විරුද්ධ; emphasis, advance forward, about.

විපි, n. lit. forester, viz. tiger, ව්‍යාඝ්‍රයා.

වාස, n. pl. or a. dwelling places &c., see වාසය; dwelling-.

වෙන්පුත්, n. Son of Vishnu: ap. of Cupid, කාම දෙවි‍යෝ; ap. of Brahma as having had birth from the lotus which grew from Vishnu's navel.

ව්‍යව·හාරිකාව, n. usage, custom, භාවිතාව.

වෙරෙන්, ad. with effort, energetically, strenuouby.