වරුණය, n. ocean, සමුද්‍රය; water or waters, ජලය, ජල.

වි·රාවය, n. (වි emp.), noise, ඝෝෂාව, see රාවය.

ව්‍යව·හෘත, a. used, employed: ව්‍යවහාර.

වි·නය·ධරයා, n. (ධරයා holder), one who is well versed in and observes the precepts of the විනයපිටකය.

විෂ·ද, n. (ද going), poison yielder, viz. green vitriol, පල්මාණික්කම්.

විරක්තිය, n. disinclination &c., අකමැතිකම &c.,

වේල්ලිත, a. shaken, trembling, tremulous, චංචල, සෙළවෙන.

වි·භාවක, a. showing forth, illustrative, ආදෘශ වූ. E. S.

වි·ලුම්පනය, n. (වි emp., ලුප් to rob), plundering, sacking, ravaging. කොල්ලකෑම, වැනසීම.

වි·ජය, n. (වි emp., ජි to conquer), victory, ජය; a sort of spear; ap. of king අර්ජුන and of යම, name also of that famous king of the ශාක්‍ය race who came to Ceylon with 700 followers, subdued the inhabitants, brought settlers from India and established the Sinhalese Monarchy; car of the gods, දිව්‍යරථය; twenty-seventh year of the Indian cycle of sixty-years.