වැඳ, p. pl. of වඳිනවා: having bowed or worshipped.

වි·ශිෂ්ට, a. endowed with, possessed of, යුක්ත; distinguished, eminent, exalted, උසස්.

විඩ, n. black salt, see බිඩ.

ව්‍යාජෝත්තත, a. (·උන්තත), falsely high, pretentious, high-flown, උදාරම්.

විධුන්තද, n. (විධුන් moon acc. case, තද් to pain), ap. of Rahu, as causer of the moon's eclipse by attempting to swallow it, see රාහු.

වි·රෝධකාරයා, n. opposer, විරුද්ධකාරයා.

වි·හරණය, n. (හර to go about), roaming about, going about for pleasure of exercise, සක් මන්කිරීම; relaxation, pleasure, විවේකගැනීම, සතුට; dwelling, වාසයකිරීම, enjoyment, භුක්තිවිදීම (as 'සැපවිහරණය').

වේද·ගර්‍භ, n. lit. source of knowledge or of the Vedas. ap. of Brahma, මහාබ්‍රහ්මයා, and of a brahmin, බමුණා.

වැදීම, v. n. of වදනවා: bringing forth young, particulation.

වාරාහිය, වාරාහී, n. earth, පොළොව; sow ඊරි.