විෂ්ණු, විෂ්ණුදෙවියෝ, n. (විශ් to enter, pervade), the second of the three chief H. deities, who‍ is said to be the preserver of the world. He has had many incarnations or Avatàrs, and in Krishna he is said to have been wholly incarnate.

විෂ·ඝන, a. (ඝණ destroying), antidotal against poison, විෂමරන.

විද්‍යා·හීන, a. lacking knowledge, ignorant, අඥාන.

වි·වර·කරනවා, v. t. to cleave, split, පළනවා, fissure, සිදුරක් කරනවා.

වි·කලී, වි·කලාව, n. fem. (වි out, un, කලී timed), woman whose menstruation has ceased.

වරදකරනවා, v.to do wrong, commit a fault or crime.

වර්‍තනාභාවය, n. destitution, හිඟකම, දිලිඳුකම.

වෘෂභ·ධ්වජයා, n. Bull-bannered one, ap. of ශිව.

වශ්‍ය, a. submissive, obedient, see වශග, docile, tame, හීලෑ.

වි·වස්, a. E. of විකාශ. manifest, explicit, clear, ප්‍රකාශ.