ශාසනය, n. (ශාස් to instruct, order, govern), command, edict, ආඥාව, රාජාඥාව; royal grant or charter; බලපත්‍රය, සන්නස; governing, government, ආණ්ඩුව; religious instruction on government, culttis, religion, religious dispensation, ආගම, as බුද්ධශාසනය, B. religion or system.

ශරාශ්‍රය, n. (ආශ්‍රය), arrow-receptacle, quiver, ඊ කොපුව.

ශ්‍රී·වත්සයා, ශ්‍රී·වත්සාංකයා, n. (·අංක mark), ap of Vishnu, as marked on the breast.

ශ්‍රාවය, n. oozing, වෑස්සීම.

ශාසන·හරයා, n. (හරයා taker), one who conveys commands, royal or government messenger, courier, රාජ පණිවිඩකාරයා, or general messenger.

ශීත·වලය, n. See ශීතකලාපය.

ශික්‍ෂා·පදය, n. (පදය verse or sentence), religious precept or institute, sp. those of Buddhism in metrical apnorisms.

ශරීරාභ්‍යන්තර, a. (·අභ්‍ය:), within the body, intestine, ශරීරයේ ඇතුළත්.

ශිම්බිය, n. pod, කරළ, legumen, බෝංචි ආදිකරළ.

ශිරච්ඡේදකයා, n. (ශිරස් ජේද), headsman, executioner, ඉසකපාදමන්නා, වදකරුවා.