ශ්‍රී·කර, a. (කර making), conferring prosperity &c., see කල්‍යාණකර.

ශාස්ත්‍රය, n. science, learning; Shastra, sacred book.

ශික්‍ෂා·පදය, n. (පදය verse or sentence), religious precept or institute, sp. those of Buddhism in metrical apnorisms.

ශ්‍රාද්ධය, n. funeral ceremony, consisting of offerings of fire, water, food &c. to the manes, මළප්‍රේතාදින්ට පිදවිලි ඔප්පුකිරීම.

ශක්‍ය·සිංහයා, n. Sākya-lion: ap. of Gautama Buddha.

ශ්වේත·වචාව, n. white orris root, වදකහ.

ශේෂවෙනවා, v. i. to be left, remain over, survive, ඉතුරුවෙනවා.

ශරාශ්‍රය, n. (ආශ්‍රය), arrow-receptacle, quiver, ඊ කොපුව.

ශාලි·වාහන, n. (ශාලි fr. ශාල sal tree or wood), ap. of a king of India, enemy of වික්‍රමාදිත්‍ය and founder of the Saka or ශක්‍ය era in A. D. 78. It is said the name refers to his being carried on a cross of sal wood; this, together with his history and character, is probably derived from some knowledge of Christ's life.

ශිලා·ප්‍රවාල, n. stone and coral, ගල් සහ පබළු.