අනුපාදිශේෂ, a. (අන් උපාදි:), pert. to extinction or absence of the five elements (පංච ස්කන්ධ) of which beings consist and which bar the way to Nirvāna, unresidual, elementless, ස්කන්ධ ශේෂ නැති.

අ දමනියතාව, n. untamableness, &c., දමනයකළ නොහැකි ස්වභාව.

අනු මාන වාචක, a. expressive of doubt, suppositive, අනුමානබව හැඟෙන.

අයියණ්ඩි, n. res. elder brother.

අ ප්‍රත්‍යාඛ්‍යෙය, a. (අ priv., ප්‍රති against, ආ ඛ්‍යෙය affirmable), not to be denied or refuted, undeniable, irrefutable, නැතැයි කිය නොහැකිවූ (කාරණ).

අර්‍ධ ශිරෝරුජාව, අර්‍ධ ශීර්‍ෂ රුජා, n. (ශිරෝ fr. ශිරස්), hemicrania, megrim.

අව ලකුණ, n. bad sign, unfavourable omen, නරක ලකුණ.

අ නාමිකතාව, n. the nameless, viz., the ring finger, මුදැඟිල්ල.

අකුණු පහර, n, stroke of lightning, thunderbolt.

අ ඛිල, a. (ඛිල empty), all, සියලු, entire, මුළු.