අභි නීහාරය, n. (අභි emp., නි to, හාරය bringing), aspiration, desire, prayer, ප්‍රාර්‍ථනාව.

ඇයද, p. pl. of අයදිනවා having requested, supplicated or prayed, ඉල්ලා.

ඇරයුම, ඇරියුම, n. request, prayer, ආරාධනාව, ඉල්ලීම.

ජපය, n. muttering or uttering prayers, incantations and charms.

දේව·මෙහෙයේ·පොත, n. prayer-book, missal, service book, ‍යාච්ඤා පොත.

නි·ගදය, n. speech, කථාව; audible recitation of prayers or charms, මැතිරීම.

ප්‍ර·ණිතය, n. fire consecrated by prayer or mystical formulaeæ කැපකරනලද ගින්න.

ප්‍රාර්‍ථනාව, n. hope, aspiration, wish, prayer, පැතීම.

භාගීරථී, n. ap. of the Ganges, so called, it is said, because it first descended from heaven in answer to the prayers of king භගීරථ.

මන්ත්‍රය, n. incantation, enchantment; a formula or prayer addressed to a deity; a division of the Vedas.

මනෝ·ප්‍රතිධානය, n. mental prayer or request or wish, සිතින් කරන ප්‍රාර්‍ථනාව.

යජුර්‍වෙදය, n. (යජුස්වේදය), the Yajur Veda, one of the four Védas. It is divided into two parts, the black and the white, both of which are chiefly on religious rites, and its prayers are chiefly in metrical prose, යජුස්.

යදුම, n. prayer, entreaty: see යැදුම.

යාච්ඤා, n. pl. or a. prayers; pert. to prayer or supplication.

යාච්ඤා·ක්‍රමය, n. formula of prayer, liturgy.