*ව්‍යාවෘතතාව, ව්‍යාවෘතිය, n. application, devotedness, යෙදිසිටීම, නියුක්තිය; isolation, උදකලා ස්වභාව.

අ, n. The first letter of the Alphabet. It varies bightly in pronunciation, depending sometimes on the meaning or derivation and sometimes on the consonants with which it is combined. It is (1) the clear, distinct sound obtained by shortening ආ ah; (2) the sound of a in negative or miracle. In initial syllables the sound is generally the first of these; the second arises from the dropping of the voice in the unaccented syllables. It is written only when it is the initial letter of a word, but is pronounced after every consonant to which no other vowel is attached, or where it is not suppressed by the sign ්, as කරනවා, karanavā, the final vowel අ, which is long, alone being written;කරන් karan, the vowel අ after න being suppressed by the sign ්.

අ කම් බස්. a. disobedient, unmanageable, අකී කරු.

අ කර්‍ණයා, n. mas. deaf person, බිහිරා.

අ කර්‍තෘක, a. without an agent, gram. impersonal, කර්‍තෘකෙනෙක් නැති.

අ කර්‍තෘක ක්‍රියාව, n. impersonal verb or action.

අ කල, අ කල්, a. untimely, unseasonable, අකාල; improper, අයුතු.

අ කල්ව, ad. untimely, unseasonably, නුසුදුසු කාලයට, නොකලට.

අ කලිෂ්ට, a. unsoiled, clean, pure, කිලුටු නැති, පිරිසිදු.

අ කාරණය, n. what is no cause or reason.

අ කාල, අ කාලික, අ කාල්‍ය, a. out of due time, untimely, unseasonable, කාලයට or ප්‍රස්තාවට නුසුදුසු.

අ කිටන, a. (කිටන something), destitute, necessitous, කිසිත් නැති, poor, දිළිඳු; free from all passions, කෙලෙස් නැති.

අ කීකරු, a. disobedient, insubordinate.

අ කීකරුකම, n. disobedience, insubordination.

අ කීකරුකම්කරනවා, v. to act disobediently.